كه به خوبى محفوظ مانده ورواياتى كه طبق ظنّ وگمان نقل شده است . برخى از مردم در زمان رسول خدا ( ص ) اخبار دروغى به آن حضرت نسبت دادند تا آنجا كه روزى در ميان جمعيت بپا خاست وبر اين عمل اعتراض كرد وچنين فرمود : « هر كس عمدا بر من دروغ بندد ، جايگاهش آتش دوزخ وجهنم سوزان است « 1 » » همانا كساني كه براي تو اخبار وأحاديث را نقل مىكنند از چهار گروه بيرون نيستند . 1 - منافقان ، منافق كسى است كه اظهار ايمان مىكند وخود را به اسلام نسبت مىدهد ، از گناه نمىترسد ودورى نمىكند ، از روى عمد بر پيامبر خدا دروغ مىبندد ، اگر مردم مىدانستند كه أو منافق ودروغگوست حرف أو را قبول نمىكردند ، امّا مىگويند : أو صحابي پيامبر است ، رسول خدا را ديده واز أو شنيده ومطالب را از آن حضرت دريافت كرده است ، در نتيجة گفتار أو را مىپذيرند ، در حالي كه خداوند وضع منافقان را چنان كه بايد روشن ساخته وأوصاف آنان را براي تو بر شمرده است ، امّا آنان پس از درگذشت پيامبر ( ص ) باقي ماندند وبه پيشوايان ضلالت وگمراهى وكساني كه با دروغ وبهتان مردم را به دوزخ مىكشاندند ، تقرب جستند ، كارهاى ايشان را تقليد كردند وآنها را فرمانروايان جامعه قرار داده وبر گردن مردم سوارشان كردند ، وبه وسيلهء ايشان به خوردن دنيا مشغول شدند ، أصولا مردم ، همراه پادشاهان ودنيا هستند ، مگر كسى كه خداوند أو را از گناه نگهدارى فرمايد . اين بود يكى از گروههاى چهارگانه . 2 - اشتباه كاران ، شخصي كه از رسول خدا چيزهايى شنيده ولى درست آن را حفظ نكرده است ، پس دچار اشتباه شده ولى به عمد دروغ به پيامبر نبسته است ، پس آنچه دارد ومىداند ، روايت مىكند وبه كار مىبندد ، ومىگويد : من آن را از رسول خدا شنيده‌ام ، در حالي كه اگر مسلمانان مىدانستند كه اشتباه كرده

--> ( 1 ) من كذب علىّ متعمدا فليتبوّأ مقعده من النار .